Πέμπτη, 3 Μαρτίου 2011

Η γιαγιά μου

   Αφού λοιπόν μπήκα στο club των γιαγιάδων νομίζω πως ήρθε η ώρα να κανω ένα μικρό αφιέρωμα και στην δική μου γιαγιά όπως ακριβώς βγαίνει απο τις παιδικές μου αναμνήσεις.Νομίζω οτι το αξίζει...
   Η γιαγιά μου η " κερά -Μαρίνα " ήταν μια πολύ άξια γυναίκα.Όσο μπόι της έλειπε τόση αξιωσύνη είχε.Την έβλεπα μόνο κάθε καλοκαίρι γιατί έμενε στο νησί και΄γω με την οικογένεια μου στον Πειραιά.Παρ'ολα αυτά είχε καταφέρει να μου κλέψει την καρδιά και να είναι ανεβασμένη πρώτη στο "βάθρο των παππούδων".Δεν θέλω να θυμάμαι τα τελευταία της χρόνια που ήταν ανύμπορη,τα έχω σχεδόν διαγράψει.Θέλω να την θυμάμαι στις δόξες της, βασίλισσα και αρχόντισσα στο "παλάτι" της, το παλιό , παραδοσιακό σπίτι στο νησί.
   Κάθε πρωί ξύπναγε αξημέρωτα και μέχρι να σηκωθούμε εμείς είχε κάνει του κόσμου τις δουλειές παρόλο που οι ανέσεις ήταν ανύπαρκτες.Φορούσε ένα τσεμπέρι που το έδενε σφιχτά γύρω απ'το κεφάλι της, ανασκουμπωνότανε ανεβάζοντας τα μανίκια μέχρι τους αγκώνες και έδενε την ποδιά γερά γύρω απο την μέση της.
  Το πρωί μόλις ξυπνούσα  εκείνη γελαστή πάντα με "ξεναγούσε" στις δημιουργίες της.Μου σήκωνε τα σκεπάσματα και μου αποκάλυπτε ένα κρεβάτι γεμάτο κουλούρες που φούσκωναν κάτω απο τις ζεστές κουβέρτες και ανυπομονούσαν να χωθούν στην αγκαλιά του φούρνου.
   Τί μυρωδιές...τί αρώματα  γέμιζε αυτή η γιαγιά μου το σπίτι.Ότι και να έφτιαχνε  και το πιο απλό πράγμα το έκανε νόστιμο.Δούλευε σκλήρα απο το πρωί μέχρι το βράδυ για να τα φέρει βόλτα στο σπίτι αλλά δεν κουραζόταν ποτέ.Πάνω-κάτω με εκίνα τα χορευτικά βηματάκια σιγοτραγουδούσε την "ΡΙΡΙΚΑ"       "...Ριρή, Ριρή, Ριρίκα
                          εσύ 'σαι πράμα παιδί μου γερό.
                          Αχ όποιος νιώσει του φιλιού σου λίγη γλύκα
                          θα το θυμάται Ριρίκα για καιρό,
                          αχ όποιος νιώσει του φιλιού σου λίγη γλύκα
                          θα το θυμάται Ριρίκα για καιρό... "  
   Ήξερε να εκμεταλεύετε τα τρόφιμα στο σπίτι μέχρι το τελευταίο τσόφλι.Είχε πιατάκια ξεχωριστά για όλα τα ζώα, τα τσόφλια απο τα καρπούζια τα κόβαμε τετραγωνάκια και τα βάζαμε στις κότες,τα τσόφλια απο τις πατάτες τα βάζαμε στα γουρούνια, τα κόκκαλα απο τα ψάρια στις γάτες και ακόμα και το πρώτο νερό που ξέπλενε τα πιάτα το έβαζε και αυτό στα γουρούνια.Ήταν φοβερά οικονόμα γι'αυτό και τα έβγαλε πέρα στην κατοχή με τρία παιδια και ήξερε να κάνει τα παντα εκτος απο το να μαγειρεύει, να πλένει , να σιδερώνει με τα καρβουνα , έραβε ρούχα, έπλεκε πολύ ωραίες κουβέρτες-μπλούζες , κένταγε (είχε φοβερη φαντασία) , έφτιαχνε παπούτσια-καπέλα-κάλτσες, σοβάντιζε, έβαφε και έκανε βέβαια όλες τις αγροτικές δουλειές. Έπηζε το γάλα και έφτιαχνε τυράκια , βούτυρο ,και σουρωτό,Έτριβε τον άρακα σε δύο μεγάλες πέτρες και έφτιαχνε την φάβα, λίχνιζε τα ξεραμένα αμπελοφάσολα και μάζευε τα μαυρομάτικα ...με λίγα λόγια δεν σταμάταγε ποτέ...ήταν ένα μαμούνι.
Όταν ετοιμαζόμουν να παντρευτώ που ήταν πια μεγάλη , πάνω απο 70 εκείνη έκατσε και μου έραψε ποδιές για την κουζίνα , νυχτικιές ακόμα και την νυφική κουβέρτα....
   Η γιαγιά μου είχε μια ξεχωριστή σχέση με την εκκλησία , ήξερε όλες τις γιορτές και εκκλησιαζόταν ανελλιπώς.Ήξερε όλα τα ψάλματα απ'έξω και ανακατωτά.Και με τους πεθαμένους είχε αδυναμία η γιαγιά μου.Δεν ξεχνούσε τα ψυχοσάββατα και Μεγάλες παρασκευές να επισκέπτετε το νεκροταφείο του χωριού και να κάνει τρισάγιο σε όλους τους δικούς της που είχαν αποδημήσει εις Κύριον.
   Τον άντρα της (δηλαδη τον παππού μου) τον σεβόταν όσο τιποτα στον κόσμο.Ήταν ο κύρης , το αφεντικό του σπιτιού.Μόλις άκουγε οτι ερχόταν μας έβαζε όλους προσοχή, του σέρβιρε το φαί του και τον φρόντιζε σαν μωρό.
   Η γιαγιά μου ήατν ένας ξεχωριστός ανθρωπος παρόλο που οι γνώσεις της δεν ξεπερνούσαν το δημοτικό είχε τέτοιο μυαλό που θα το ζήλευαν πολλοί.Καμαρώνω όταν μου λέει η μητέρα μου πολλές φορές ότι σε κάποια πράγματα της έχω μοιάσει...
   Έχει και θα έχει μια ξεχωριστή θέση ατην καρδιά μου και θα την θυμάμαι πάντα με νοσταλγία και αγάπη...
   
      with love Μαρίνα













































Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Απόψεις,Σχόλια & Εμπειρίες