Πέμπτη 31 Μαρτίου 2011

ΠΑΣΧΑ ΣΤΗ ΦΟΛΕΓΑΝΔΡΟ

    Την ημέρα του Πάσχα η Φολέγανδρος είναι ανθισμένη και τα σπίτια ανοιχτά: περιμένουν την ευλογία της εικόνας της Παναγίας.

    Το Πάσχα εδώ γιορτάζεται με έναν εντελώς ιδιαίτερο τρόπο, μοναδικό στην Ελλάδα: Μέσα σε μια γενική ευδαιμονία, τραγούδια, ευχές, γλέντια και βεγγαλικά κάθε σπίτι του νησιού υποδέχεται την πομπή με την εικόνα της Παναγίας, με κρασί, ρακή, γλυκά και κεράσματα για όλον τον κόσμο που συνοδεύει την πομπή. 
    Ανήμερα, η εικόνα περνάει από τη Χώρα και τα στενά του Κάστρου όπου οι νέοι υποδέχονται την εικόνα με ομοβροντίες βεγγαλικών. Τη δεύτερη ημέρα του Πάσχα από την Άνω Μεριά και τις αγροικίες, ενώ την τρίτη κατευθύνεται στον Πετούση και στο Λιβάδι και καταλήγει στον Καραβοστάση όπου εκτός από τα σπίτια, ευλογούνται και τα καΐκια, οι βάρκες και όλα τα σκάφη που βρίσκονται στο λιμάνι. Το βράδυ επιστρέφει στο μοναστήρι της Παναγίας όπου παραμένει μέχρι το επόμενο Πάσχα.

ΓΙΑ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΤΟ ΠΑΣΧΑ....ΠΡΟΤΕΙΝΩ....

                                                   www.kymastophos.gr

Η παλιά αγροικία του παππού δίπλα στο γκρεμό, με τα κελάρια, το φούρνο, τις αποθήκες για τα ζώα και τα μαντράκια τροποποιήθηκε και έγινε ένας ήσυχος ξενώνας με λίγα δωμάτια, πολλές κοινόχρηστες αυλές, ταράτσες και παρτέρια με λουλούδια.

Τα σπιτάκια είναι χτισμένα πάνω στο βράχο και αγναντεύουν το Αιγαίο, τα γύρω νησιά και το ηλιοβασίλεμα πίσω από τη Μήλο.




undefined

Η παιδιαγωγική, εκπαιδευτική και ψυχοθεραπευτική σημασία των παραμυθιών

   Μπορεί για τους γονείς να είναι μία ακόμα ανάγνωση φανταστικής ιστορίας, αλλά για το παιδί η εξιστόρηση, η ανάγνωση ενός παραμυθιού μπορεί να είναι ο πιο  πολυδιάστατος δάσκαλος. 

   Εκ πρώτης όψεως ένα παραμύθι ψυχαγωγεί. 

   Εκ δεύτερης όψεως συντελεί στην ηθική διαπαιδαγώγηση. Μία σειρά από αγώνες του καλού ενάντια στο κακό εξελίσσονται μέχρι να έρθει το ευτυχές τέλος.  Κάθε παραμύθι λοιπόν έχει ένα ηθικό δίδαγμα, στην ολοκλήρωσή του, συνυφασμένο με τις ενέργειες στις οποίες αποφασίζει να προβεί ο ήρωας της ιστορίας. Έτσι το παιδί, μαθαίνει εκτός από το ηθικό δίδαγμα, ότι οι αποφάσεις που παίρνει κάποιος έχουν και τις ανάλογες συνέπειες π.χ. στο παραμύθι «Η Σταχτοπούτα» η μικρή ηρωίδα παρά τις αντιξοότητες (συναισθηματικές και πρακτικές) που βιώνει από τη μητριά και τις αδερφές της, διατηρεί την καλοσύνη και την καθαρότητα της ψυχής της αναλλοίωτες και στο τέλος ανταμείβεται η υπομονή της. Σε αντίθεση, οι κακές αδερφές με την αδελφική αντιζηλία τους δεν καταφέρνουν τον στόχο τους.
   Ένα παραμύθι θεραπεύει. Ο παιδοψυχολόγος Μπρούνο Μπετελχάϊμ θεωρεί ότι τα παραμύθια βγάζουν τα παιδιά από δύσκολες συναισθηματικές καταστάσεις μέσα από συμβολικές αποδόσεις των εμπειριών της ζωής τους μέσα στα παραμύθια. Έτσι το παιδί έρχεται αντιμέτωπο με όλες του τις φοβίες: τον θάνατο, τα γηρατειά, τον χαμό ενός γονιού, το να είναι παγιδευμένο ή χαμένο, και άλλες αγωνίες που προκαλούν στρες στα παιδιά.  Ο ήρωας συχνά είναι μόνος, χαμένος και φοβισμένος,  συναισθήματα που κάθε παιδί αναγνωρίσει. Απλοποιώντας όλους αυτούς τους φόβους το παιδί μπορεί να νιώσει ικανό να ανταπεξέλθει όπως ακριβώς και ο ήρωάς του  σε κάθε δυσκολία με επιμονή, υπομονή και αυτοπεποίθηση. 

  Ένα παραμύθι διδάσκει μαθησιακά εργαλεία. Η δομή, η ανάπτυξη του λόγου-λεξιλογίου, η ανάπτυξη των εικόνων μέσα από την φαντασία, η μεταφορική σημασία, η αντίληψη εννοιών όπως το θάρρος και η δειλία, το καλό και το κακό, το ηθικό και το ανήθικο, το δίκαιο και το άδικο, η υπομονή και η επιμονή, η αγαθοσύνη και η πονηριά, είναι μερικά από τα στοιχεία που συντελούν σημαντικά στην εκπαίδευση και μάθηση ενός παιδιού μέσα από τα παραμύθια. 

Την επόμενη φορά λοιπόν που θα σας ζητήσει το παιδί σας να του διαβάσετε την Χιονάτη αναρωτηθείτε …τι συμβολίζουν ο καθρέφτης της βασίλισσας, ο κυνηγός, οι επτά νάνοι, το όνομα της Χιονάτης, το μήλο και οι Πειρασμοί, ο βασιλιάς… Στην Σταχτοπούτα …τι συμβολίζουν το γοβάκι, οι στάχτες, ο πρίγκιπας, ο χορός, η νεραϊδονονά….

Σίγουρα θα ανακαλύψετε μια άλλη διάσταση των παραμυθιών που μέχρι σήμερα μπορεί και να αγνοούσατε!

ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ Η. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΥ

Γιατί οι παππούδες και οι γιαγιάδες συνήθως κακομαθαίνουν τα παιδιά?

   Βασικά γιατί κακομαθαίνουμε τα εγγονάκια ενω τα παιδάκια τα είχαμε στην τσίτα με τα όχι και τα μη?? χμμμμ...το σκέφτομαι απο δω το σκέφτομαι απο'κει και σε ένα πράγμα καταλήγω...
  " ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΜΟΥ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΕΙΝΑΙ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ ΠΑΙΔΙ " και αφού πλεον εχω πάρει σύνταξη απο τα μαμαδίστικα καθήκοντα μου...μπορώ να δώσω όλο μου το είναι στο εγγονάκι μου, δίχως περιορισμούς , δίχως τον φόβο μην κακομάθω το παιδί μου και μετα τι θα γινω...!!Οι παππούδες μπορούν πλέον να ξενοιάσουν, να εμπιστευτούν τα παιδιά τους στο γονεικό ρόλο, και να απολαύσουν μια τρυφερή σχέση με τα εγγόνια τους, κάνοντας από κοινού και καμιά σκανταλιά. Κοινως με το άλλοθι την ΓΙΑΓΙΑΚΑΣ. Μιας γιαγιάκας που αγαπάει χωρίς όρια!!
   Άραγε...πρέπει να θέτουμε όρια και αν ναι με ποιο τρόπο και ως που??
      Οι παππούδες, λειτουργούμε πια με το εγγόνι μας, απενοχοποιημένα, από το αίσθημα της ευθύνης για το «τι άνθρωπο θα βγάλουμε στην κοινωνία». Θεωρούμε πώς έχουμε κάνει το χρέος μας και αφήνουμε την σκυτάλη ολόκληρη στα παιδιά μας. Εμείς, έχουμε κάθε καλή διάθεση για να παίξουμε με το εγγόνι μας, να το χαρούμε, να συνωμοτήσουμε μαζί του, να το «κακομάθουμε»! Λαχταράμε την αγκαλιά μαζί του, δίνουμε σ’ αυτό όλο μας το συναίσθημα και ξαναγίνομαστε με αφορμή αυτό το παιδάκι το ίδιο παιδιά με εκείνο!
   Η γιαγιά και ο παππούς είναι «bonus» στη ζωή κάθε παιδιού γιατί η άνευ όρων σχέση που θα δημιουργήσουμε μαζί του σε συνδυασμό με την αγωγή και τα όρια που θα τηρήσουν οι γονείς, δημιουργούν μία ισορροπία απόλυτη.
   Η ζωή στην πραγματικότητα, δεν είναι καλώς ή κακώς μόνο ελευθερία, ή μόνο κανόνες. Ο σωστός – ισορροπημένος συνδυασμός και των δύο, μεγαλώνει ανθρώπους ευτυχισμένους και γεμάτους!

Για τις γιαγιάδες #8

"...Η ΓΙΑΓΙΑ ΜΟΥ ΑΚΟΜΑ ΜΟΥ ΜΙΛΑΕΙ , ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΤΩΡΑ ΠΙΑΝΟΥΜΕ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΟΥ..ΠΟΛΥ ΣΥΧΝΑ ΑΝΥΠΟΜΟΝΩ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΩ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΩ ΝΑ ΣΥΖΗΤΗΣΩ ΜΑΖΙ ΤΗΣ..."jamie foxx

Τα γιατροσόφια της γιαγιάς #4

Βουλωμένο αυτί:
Αν το αυτί σας βουίζει και δεν ακούτε καλά , ίσως το πρόβλημά να οφείλεται στη συγκέντρωση κηρήθρας στο εσωτερικό του. Για να απαλλαγείτε από την κηρήθρα βάλτε στο αυτί ένα κομμάτι βαμβάκι που θα έχετε μουλιάσει με 1/2 κουταλάκι ελαιόλαδο. Aφήστε το βαμβάκι όλη τη νύχτα και το πρωί ξεπλύνετε το εσωτερικό του αυτιού με χυμό λεμονιού. Ακολουθήστε τη θεραπεία για 4-5 μέρες και, αν το αυτί σας συνεχίσει να είναι βουλωμένο, κάντε του μια πλύση με χλιαρό νερό. Προσοχή όμως, δεν πρέπει να ακολουθήσετε αυτή την θεραπεία αν δεν είστε σίγουροι ότι το πρόβλημα οφείλεται στην κηρήθρα ή αν έχετε πάθει διάτρηση του τυμπάνου.

Βρογχίτιδα:
Για να καλμάρετε τον ενοχλητικό ξερόβηχα που προκαλεί η χρόνια βρογχίτιδα, μπορείτε να φτιάξετε ένα αποτελεσματικό σιρόπι από υλικά που θα βρείτε στην κουζίνα σας. Ψιλοκόψτε ένα ξερό κρεμμύδι και δύο φύλλα άσπρου λάχανου, ανακατέψτε τα, πασπαλίστε τα με σκούρα ζάχαρη και αφήστε τα να μείνουν για 48 ώρες. Aν πίνετε 1-2 κουταλιές από το σιρόπι που φτιάξατε 3-4 φορές την ημέρα, ο βήχας σας θα υποχωρήσει.

Χρησιμοποιήστε τα αρωματικά φυτά, τα βότανα, τα φρούτα και τα λαχανικά με προσοχή.

Εκμεταλλευτείτε τα φυσικά συστατικά τους με μέτρο. Θυμηθείτε ότι κάποια από αυτά δεν πρέπει να δίνονται σε παιδιά ή σε εγκυμονούσες, ούτε πρέπει να τα χρησιμοποιείτε αν υποφέρετε από μακροχρόνιες ασθένειες ή αν λαμβάνετε φάρμακα για συγκεκριμένες παθήσεις.

Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να συμβουλεύεστε τον προσωπικό σας Ιατρό.

Σάββατο 26 Μαρτίου 2011

Το Πάσχα των παιδικών μου χρόνων

   Άρχισαν οι χαιρετισμοί , έρχεται και το Πάσχα.
   Όταν ήμουν μικρή το ξεκίνημα των χαιρετισμών ήταν σημαντικό γεγονός.Δεν υπήρχε περίπτωση να έρθει αυτή η μέρα και να μην πάμε εκκλησία . Η μάνα μου κανόνιζε να τελειώσει γρήγορα τις καθημερινές της δουλειές και εγω διάβαζα γρήγορα γρήγορα για να προλάβω κατα τις 6 να "αριβάρουμε" για την εκκλησία.
   Πηγαίναμε στον Άι Λευτέρη που είχε και γυναικονήτη και ανεβαίναμε πάνω μέσα απο μια στενή απότομη σκάλα.Για πάτωμα είχε κάτι παλιά ξύλινα σανίδια και η πρώτη σειρά πάντα ήταν πιασμένη απο κύριες που ήταν μόνιμες στο ναό (σαν να'χαν κάρτα μέλους που λέμε τώρα).Έπρεπε να πάμε νωρίς για να βρούμε θέση αλλιώς δεν μπορούσες να δεις τίποτα.Συνήθως όμως για να μην πω πάντα οι μπροστινές καρέκλες ήταν πιασμένες είτε απο καποια κυρία είτε απο την τσάντα της και γω που ήμουν μικρό παιδάκι δεν με αφήναν να δω όλα αυτά που διαδραματίζονταν στο κέντρο του ναού.Αφού αυτές τα είχαν δει χιλιάάάάάάδες φορές τίποτα....εκεί..."βιτζακωμένες" πάνω στο πρεβάζι και άπλωναν και τους αγκώνες τους να μην μπορέσει να περάσει ούτε μια αχρίδα φωτός απο τους πολυελαίους.
   Όταν κάποια φορά βρίσκαμε θέση είτε κατα τύχη είτε επειδή κάποια έφευγε νωρίς η μάνα μου έβαζε μια καρέκλα δίπλα της ,ανέβαινα πάνω και έσκυβα στο πρεβάζι για να μην χάνω καμία λεπτομέρια.
   Η ωραιότερη μέρα ήταν και είναι η Μεγάλη Πέμπτη τη στιγμή που έσβηναν τα φώτα και έβγαινε ο παπάς κρατώντας το Σταυρό και έλεγε
                                 " Σήμερον κρεμάται επί ξύλου,
                                   ο εν ύδασι την γην κρεμάσας.
                                   Στέφανον εξ ακανθών περιτίθεται,
                                   ο των αγγέλων βασιλεύς.
                                  Ψευδή πορφύραν περιβάλλεται,
                                   ο περιβάλλων τον ουρανόν εν νεφέλαις.
                                   Ράπισμα κατεδέξατο,
                                   ο εν Ιορδάνη ελευθερώσας τον Αδάμ.
                                  Ήλοις προσηλώθη, ο νυμφίος της Εκκλησίας.
                                  Λόγχη εκεντήθη, ο υιός της Παρθένου.
                                  Προσκυνούμεν σου τα Πάθη, Χριστέ.
                                  Δείξον ημίν και την ένδοξόν σου Ανάστασιν."   ΝΑ, τα μάτια μου εγώ τα άνοιγα σαν δεκάρικα και "ρουφούσα" το κάθε δευτερόλεπτο.Ήταν τόσο συγκινητικά και κατανυκτικα.
   Φυσικά όλη την ώρα κρατούσαμε την Καινή Διαθήκη και ψάλλαμε μαζί με τη μάνα μου . Κάθε τόσο χανόμουν στις σελίδες γιατι κάποια τα έλεγαν και καποια όχι και δώστου η μάνα μου να ψάλλει και ταυτόχρονα να ψάχνει για να μου βρει την σωστή σελίδα.
  Δεν φέυγαμε εαν δεν τελείωνε η εκκλησία.Ήταν ασέβεια να φύγουμε πιο νωρίς, αμα δεν έλεγε το "δι'ευχων" η μάνα μου δεν έφευγε με τίποτα και ας βαριόμουν εγω κάποιες φορές.Αχ! υπέροχα που ήταν τότε..
   Μπορεί εκείνες τις εποχές να περναγαμε δύσκολα απο θέμα φτώχειας αλλά η ζωή μας δεν μας ζητούσε πολλά , μόνο αυτές οι ευτυχισμένες στιγμές αρκούσαν για να γεμίσει η αθώα μου ψυχη με χαρά και γαλήνη...

                                             Με αγάπη
                                                       Μαρίνα