Τετάρτη 23 Μαρτίου 2011

Τα γιατροσόφια της γιαγιάς #2

Αϋπνία:
Αν έχετε δύσκολο ύπνο ή ξυπνάτε στη μέση της νύχτας και δεν μπορείτε να ξανακοιμηθείτε, επωφεληθείτε από τις ηρεμιστικές και υπνωτικές ιδιότητες του μαρουλιού. Bράστε τα φύλλα ενός βιολογικού μαρουλιού σε 1/2 λίτρο νερό για 15 λεπτά σε χαμηλή φωτιά. Πριν κοιμηθείτε, πιείτε αφού το σουρώσετε μια μεγάλη κούπα από το υγρό. Αυτό το γιατροσόφι, σε μικρότερη ποσότητα, μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε και στα παιδιά.

Αδυναμία - Ατονία:
Νιώθετε αδυναμία και κόπωση; Yπάρχει ένα κλασικό γιατροσόφι που θα σας δώσει άμεσα την ενέργεια που σας λείπει. Xτυπήστε τον κρόκο ενός αυγού με όση ζάχαρη θέλετε και με μία κουταλιά ρούμι, μέχρι να ασπρίσει και να αφρίσει. Στη συνέχεια, ρίξτε από πάνω ένα ποτήρι γάλα ή νερό ζεστό και πιείτε το ρόφημα. H λεκιθίνη που περιέχει ο κρόκος θα σας δυναμώσει, ενώ το αλκοόλ από το ρούμι θα επιδράσει διεγερτικά και τονωτικά στον οργανισμό σας.
Αν νιώθετε αδυναμία και ατονία, μια θεραπεία με ωμό λάχανο θα σας αναζωογονήσει και θα σας δυναμώσει. Πλούσιο σε φυτικές ίνες, μέταλλα και βιταμίνες (με πρώτη και καλύτερη τη βιταμίνη C), το λάχανο έχει θαυμάσια τονωτικά αποτελέσματα. Aν, λοιπόν, αναρρώνετε από μια ίωση και νιώθετε καταβολή των δυνάμεών σας, το καλύτερο φάρμακο είναι να τρώτε ένα μπολ λαχανοσαλάτα 2 φορές την ημέρα, για 3-4 ημέρες.

Χρησιμοποιήστε τα αρωματικά φυτά, τα βότανα, τα φρούτα και τα λαχανικά με προσοχή.

Εκμεταλλευτείτε τα φυσικά συστατικά τους με μέτρο. Θυμηθείτε ότι κάποια από αυτά δεν πρέπει να δίνονται σε παιδιά ή σε εγκυμονούσες, ούτε πρέπει να τα χρησιμοποιείτε αν υποφέρετε από μακροχρόνιες ασθένειες ή αν λαμβάνετε φάρμακα για συγκεκριμένες παθήσεις.

Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να συμβουλεύεστε τον προσωπικό σας Ιατρό.

Η Ασφάλεια Μέσα στο Σπίτι

Φροντίζοντας για την Ασφάλεια του Παιδιού Μέσα στο Σπίτι


Δεν είναι το παιδί μου ασφαλές εάν το αφήνω μέσα στο πάρκο του την περισσότερη ώρα;


Αν και μπορεί να είναι δελεαστικό να περιορίσετε κάπου το παιδί σας για να μείνει μακριά από κινδύνους, αυτό δεν είναι καλό για την ανάπτυξή του εάν το κάνετε συχνά. Εάν αποθαρρύνετε συνεχώς την περιέργειά του, μπορεί τελικά να χάσει την παρακίνησή του για μάθηση και εξερεύνηση.
Επίσης, θα είστε ένας πιο χαλαρός γονιός εάν το παιδί σας μπορεί να κινηθεί μέσα στο σπίτι διατρέχοντας μικρότερο κίνδυνο να κτυπήσει ή να κάνει κάποια ζημιά.

Πώς μπορώ να κάνω το σπίτι μου ασφαλές για το παιδί μου;


Να μερικές συμβουλές:

  • Τοποθετήστε πόρτες ασφαλείας, οι οποίες θα σας βοηθήσουν να περιορίσετε το παιδί σας σε ένα δωμάτιο ή ένα χώρο όπου μπορείτε να το επιβλέπετε εύκολα καθώς κάνετε τις δουλειές σας. 
  • Τοποθετήστε μακριά όλα τα αιχμηρά αντικείμενα και τα αντικείμενα που μπορεί καταπιεί. Αυτά μπορεί να είναι νομίσματα, κουμπιά, ψαλίδια, συνδετήρες, χάντρες, γυαλί, ξυραφάκια, παραμάνες, βίδες, και καρφιά. 
  • Αποκλείστε την πρόσβαση σε μικρές συσκευές, ηλεκτρικά εργαλεία, μαχαίρια, μπογιές, σπίρτα, οινόπνευμα, βενζίνη και κηροζίνη. Μην έχετε όπλα μέσα στο σπίτι. Εάν πρέπει να έχετε ένα όπλο, αφαιρέστε τις σφαίρες και κλειδώστε το. 
  • Τοποθετήστε λουκέτα στα ντουλάπια και τα συρτάρια τα οποία μπορεί να φτάσει το παιδί σας εάν περιέχουν αντικείμενα που προορίζονται μόνο για χρήση από ενήλικες. 
  • Βγάλτε από την πρίζα τις ηλεκτρικές συσκευές όταν δεν τις χρησιμοποιείτε. Κρατήστε μακριά τα ηλεκτρικά καλώδια και καλύψτε τις πρίζες. 
  • Όταν μαγειρεύετε, βεβαιωθείτε ότι τα χερούλια από τα τηγάνια δεν εξέχουν από τις εστίες. Κρατήστε μακριά το παιδί σας όταν ανοίγετε την πόρτα του φούρνου και όταν χειρίζεστε ζεστά φαγητά και ποτά. Εάν είναι δυνατό, αφαιρέστε το ταμπλό της κουζίνας όταν δεν το χρησιμοποιείται για να μη θέσει το παιδί σας σε λειτουργία την ηλεκτρική κουζίνα. 
  • Κρατήστε όλα τα απορρυπαντικά καθαρισμού μακριά από το παιδί μέσα σε ένα κλειδωμένο ντουλάπι. Επίσης, κρατήστε μακριά από το παιδί όλα τα σαπούνια, τα σαμπουάν, τα καλλυντικά και τα φάρμακα. 
  • Ασφαλίστε όλα τα σχοινιά από τις κουρτίνες γύρω από τα ερμάρια του τοίχου, που δεν τα φτάνει το παιδί. Επίσης, απομακρύνεται οποιαδήποτε κινητά μέρη, παιχνίδια που κρέμονται και παιδικά γυμναστήρια από την κούνια του παιδιού εάν δεν το έχετε κάνει ήδη. 
  • Τοποθετήστε εμπόδια μπροστά από τα ανοικτά παράθυρα ώστε να μην μπορεί να βγει έξω το παιδί σας. Μη βάζετε καρέκλες και τραπέζια κοντά στα παράθυρα για να μην μπορεί να σκαρφαλώσει επάνω τους. 
  • Μην αφήνετε ποτέ ένα παιδί να έχει πρόσβαση σε ένα κουβά ή άλλο δοχείο που περιέχει έστω και μια μικρή ποσότητα νερού. Τα παιδιά μπορούν να πνιγούν πολύ γρήγορα ακόμα και σε μικρή ποσότητα νερού. 
  • Μην αφήνετε πλαστικές σακούλες μέσα στο σπίτι. Τα παιδιά μπορούν να τις βάλουν στο κεφάλι τους και να πάθουν ασφυξία. 
  • Ελέγξτε πόσο σταθερά είναι τα ψηλά κομμάτια των επίπλων. Εάν σας φαίνονται ασταθή, στερεώστε τα στον τοίχο ή τοποθετήστε τα πίσω από άλλα έπιπλα. 
  • Τοποθετήστε φράκτες ή άλλα κιγκλιδώματα στο εξωτερικό χώρο του σπιτιού σας. Εάν έχετε παιχνίδια εξωτερικού χώρου, βεβαιωθείτε ότι έχετε τοποθετήσει άμμο, ροκανίδια ή κάποια άλλο μαλακό υλικό από κάτω έτσι ώστε το παιδί σας να πέσει στα μαλακά. 
  • Να έχετε πάντα πρόχειρο ένα πλήρως εξοπλισμένο κουτί πρώτων βοηθειών. 
Να έχετε κοντά στο τηλέφωνο, τους αριθμούς τηλεφώνου της αστυνομίας, της πυροσβεστικής και του κέντρου δηλητηριάσεων.

Ο Οργανισμός “Αντιμετώπιση Παιδικού Τραύματος” μας δίνει χρήσιμες συμβουλές για την πρόληψη ατυχημάτων μέσα στο σπίτι

Τα περισσότερα ατυχήματα σε παιδιά ηλικίας 0-4 ετών συμβαίνουν στο σπίτι, μιας και εκεί περνούν και το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας τους.
Τα μικρά παιδιά είναι γεμάτα περιέργεια και δεν έχουν ανεπτυγμένη την αίσθηση του κινδύνου. Γι’ αυτό είναι σημαντικό όταν διαμορφώνουμε τους χώρους του σπιτιού μας, να λαμβάνουμε υπόψιν την ηλικία, το χαρακτήρα και τις ιδιαιτερότητες των παιδιών μας.
Δείχνοντας την απαιτούμενη ευαισθησία και προσοχή μπορούμε να αποφύγουμε πολλά από αυτά τα ατυχήματα. Ένας τρόπος είναι να καθίσουμε στο πάτωμα και, παρατηρώντας το χώρο από το ύψος ενός μικρού παιδιού, να εντοπίσουμε τα επικίνδυνα σημεία και στη συνέχεια, να λάβουμε τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας.
Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε ποτέ ότι, στα μικρά παιδιά η επίβλεψη είναι η καλύτερη πρόληψη!

ΠΤΩΣΕΙΣ και πώς να τις αποφύγουμε

 

  • Όταν αλλάζουμε το μωρό μας, δεν το αφήνουμε μόνο του ούτε λεπτό, γιατί μπορεί πολύ εύκολα να πέσει
  • Όταν μαγειρεύουμε ή σιδερώνουμε, έχουμε το μωρό μας ασφαλές μέσα στο παιδικό πάρκο του
  • Τοποθετούμε γωνίες ασφαλείας σε όσα έπιπλα έχουν αιχμηρές γωνίες που μπορούν να προκαλέσουν σοβαρό τραυματισμό
  • Εφαρμόζουμε ασφάλειες που δεν επιτρέπουν άνοιγμα μεγαλύτερο από 10 εκατοστά σε μπαλκονόπορτες και παράθυρα
  • Αποφεύγουμε να τοποθετούμε έπιπλα κάτω από παράθυρα, ώστε τα παιδιά να μην μπορούν να σκαρφαλώσουν και να πέσουν στο κενό
  • Όπου υπάρχουν κάγκελα, να είναι με ύψος τουλάχιστον 1,50 μέτρα και άνοιγμα λιγότερο των 10 εκ., ώστε τα παιδιά να μην μπορούν να σκαρφαλώσουν σε αυτά ή να χωθούν ανάμεσά τους.
  • Να υπάρχει πάντα κουπαστή στη σκάλα και να μην αφήνουμε αντικείμενα στα σκαλοπάτια, για να μην σκοντάψουμε. Για τα μωρά, τοποθετούμε πορτάκι ασφαλείας στο πάνω και στο κάτω μέρος της σκάλας, έως ότου μάθουν να τη χρησιμοποιούν σωστά
  • Χρησιμοποιούμε πάντα αντιολισθητικά χαλάκια ασφαλείας στο μπάνιο.
  • Κάτω από τα χαλιά τοποθετούμε αντιολισθητικούς τάπητες ή ειδικές ταινίες διπλής όψεως.

ΗΛΕΚΤΡΟΠΛΗΞΙΑ και πώς να την αποφύγουμε

  • Το σπίτι μας πρέπει να έχει ρελέ και πρίζες ασφαλείας, ή καλύμματα στις υπάρχουσες πρίζες
  • Φυλάμε τις μικρές ηλεκτρικές συσκευές σε χώρους που δεν τις φτάνουν τα παιδιά
  • Τοποθετούμε κεντρικό φωτισμό στα παιδικά δωμάτια, γιατί τα φωτιστικά δαπέδου και τα πορτατίφ μπορούν να γίνουν αιτία ηλεκτροπληξίας

ΕΓΚΑΥΜΑΤΑ και πώς να τα αποφύγουμε

  • Επειδή η επιδερμίδα των μωρών είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη, ρυθμίζουμε το θερμοστάτη του ζεστού νερού στους 54 βαθμούς C. Όταν ετοιμάζουμε το μπάνιο τους, πρέπει να βάζουμε πρώτα το κρύο νερό, μετά το ζεστό, και να το ελέγχουμε με τον αγκώνα μας πριν τα βάλουμε μέσα
  • Όταν κρατάμε τα μωρά στην αγκαλιά μας, δε μεταφέρουμε ούτε πίνουμε ζεστά ροφήματα που μπορεί να τα αρπάξουν και να καούν
  • Δοκιμάζουμε πάντα το γάλα ή το φαγητό πριν το δώσουμε στο μωρό, για να μην καεί.
  • Ποτέ δεν αφήνουμε τα παιδιά χωρίς επίβλεψη κοντά σε αναμμένο τζάκι, σόμπα ή άλλου είδους θέρμανση, ακόμα και αν έχουμε τοποθετήσει σήτα ασφαλείας.
  • Δεν αφήνουμε σπίρτα, αναπτήρες και αναμμένα τσιγάρα εκεί που μπορούν να φτάσουν τα παιδιά.
  • Όταν μαγειτρεύουμε χρησιμοποιούμε τα πίσω μάτια της κουζίνας, ενώ έχουμε τα χερούλια από τα σκεύη πάντα στραμμένα προς τα μέσα.

Τρίτη 22 Μαρτίου 2011

Τα γιατροσόφια της γιαγιάς #1

Σίγουρα θα θυμόμαστε όλοι μας τα θαυματουργά γιατροσόφια των ''παλιών'' και ειδικά της γιαγιάς ....γιατροσόφια που πολλές φορές αποδείχθηκαν σωτήρια.

  Οι ιώσεις του χειμώνα που μας ταλαιπωρούν δεν γιατρεύονται με τα αντιβιωτικά που καταναλώνονται στη χώρα μας με τη σέσουλα, όπως τονίζουν οι ειδικοί. Αντίθετα, κάποια από τα γιατροσόφια της γιαγιάς που περνούν από γενιά σε γενιά έχουν καλύτερα αποτελέσματα αφού καταπραΰνουν τα συμπτώματα της γρίπης!

  Oι μυστικές συνταγές των παλαιοτέρων αποτέλεσαν την αφορμή για τη δημιουργία αρκετών σύγχρονων φαρμάκων όπως υπογραμμίζουν οι ειδικοί φαρμακολόγοι.

Ας θυμηθούμε μερικά θαυματουργά γιατροσόφια

Άγχος:
Aν πριν από ένα διαγωνισμό ή κάποιο άλλο αγχογόνο γεγονός δεν μπορείτε να χαλαρώσετε και να κοιμηθείτε, αναζητήστε τις κατευναστικές και υπνωτικές ιδιότητες του φρέσκου βασιλικού. Bάλτε 25 γρ. φύλλα φρέσκου βασιλικού σε 1/2 λίτρο κρύο νερό και αφήστε το αφέψημα να βράσει σε χαμηλή φωτιά, με το καπάκι κλειστό, για 10 λεπτά. Αφού κρυώσει το αφέψημα, πιείτε 3-4 φλιτζάνια μέσα στην ημέρα. Έτσι, όταν έρθει η ώρα του ύπνου, θα μπορέσετε εύκολα να κοιμηθείτε. Αν η νευρικότητα και το άγχος σας είναι πολύ έντονα, μπορείτε να ξεκινήσετε τη θεραπεία αυτή αρκετές ημέρες πριν.

Ακμή:
Ένα από τα καλύτερα φάρμακα που διαθέτει η φύση για να καταπολεμήσετε τα αντιαισθητικά σπυράκια και να καταπραΰνετε τον ερεθισμό του δέρματος που προκαλεί η ακμή είναι η ντομάτα. Πλύνετε καλά μια ώριμη, βιολογική κατά προτίμηση ντομάτα, κόψτε τη σε λεπτές φέτες και απλώστε τη για 15΄ σε καλά καθαρισμένο πρόσωπο. Μετά, πλύντε το πρόσωπό σας με ένα φυσικό σαπούνι που έχει ουδέτερο pH και σκουπιστείτε. Η αντισηπτική δράση της ντομάτας θα βοηθήσει στον περιορισμό της υπερβολικής παραγωγής σμήγματος. H μικροβιοκτόνος δράση της θα εμποδίσει την περαιτέρω επιμόλυνση των ανοιχτών πόρων, ενώ οι βιταμίνες θα επισπεύσουν την ίαση και η δροσιστική της υφή θα σας ανακουφίσει από την αίσθηση φουντώματος.
Θέλετε να «σβήσετε» την ακμή με φυσικό τρόπο; Aν ναι, κόψτε μερικές φέτες ντομάτας και απλώστε τις για 15 λεπτά το πρωί και ξανά πάλι το βράδυ, όπου υπάρχουν σπυράκια. Ξεβγάλτε καλά το πρόσωπό σας και πλύνετέ το απαλά με ένα ουδέτερο σαπούνι. Τα άλατα και οι βιταμίνες που περιέχει η ντομάτα είναι μικροβιοκτόνα, επουλωτικά και αντιτοξικά και θα εξαφανίσουν τα σπυράκια.

Χρησιμοποιήστε τα αρωματικά φυτά, τα βότανα, τα φρούτα και τα λαχανικά με προσοχή.

Εκμεταλλευτείτε τα φυσικά συστατικά τους με μέτρο. Θυμηθείτε ότι κάποια από αυτά δεν πρέπει να δίνονται σε παιδιά ή σε εγκυμονούσες, ούτε πρέπει να τα χρησιμοποιείτε αν υποφέρετε από μακροχρόνιες ασθένειες ή αν λαμβάνετε φάρμακα για συγκεκριμένες παθήσεις.

Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να συμβουλεύεστε τον προσωπικό σας Ιατρό.

Για τις γιαγιάδες #6

"...ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΠΟ ΓΙΑΓΙΑ ΜΟΥ...ΕΙΝΑΙ ΦΙΛΗ  ΜΟΥ.." nicola thomis ετων 10

Παρασκευή 18 Μαρτίου 2011

Γιαγιά ή νταντά;

    Οι παππούδες και οι γιαγιάδες είναι οι δικοί μας άνθρωποι και, όπως δείχνουν οι έρευνες, σήμερα αναλαμβάνουν το δύσκολο έργο της καθημερινής φροντίδας των παιδιών σε μεγαλύτερο ποσοστό από κάθε άλλη δεκαετία. Είναι όμως η καλύτερη εκδοχή για την ανατροφή του παιδιού;

    Γιαγιάδες και παππούδες αντικείμενο έρευνας

-Όπως αποκαλύπτει η πρόσφατη έρευνα που πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα και σε πέντε ακόμη χώρες (Ισπανία, Αγγλία, Γαλλία, Φιλανδία και Νορβηγία Ελλάδα) με χορηγό την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η γέννηση του παιδιού στην Ελλάδα σημαίνει συναγερμό για τους παππούδες και τις γιαγιάδες που επιστρατεύονται για να βάλουν ένα χέρι βοηθείας στο μεγάλωμα των απογόνων της οικογένειας.

-Η εμπλοκή της γιαγιάς θεωρείται σχεδόν αυτονόητη, ενώ η επιλογή της baby sitter ή του παιδικού σταθμού γίνεται μόνο όταν οι παππούδες δεν μπορούν να ανταποκριθούν στον ρόλο αυτό λόγω ηλικίας, προβλημάτων υγείας ή επειδή κατοικούν μακριά.

-Σύμφωνα με την ίδια έρευνα, το 93% των συμμετεχόντων δήλωσε ότι το να περνάει πολύ χρόνο με το εγγόνι είναι πάνω από όλα διασκέδαση, ειδικά στην περίπτωση που ο παππούς ή η γιαγιά στερούνται άλλων ενδιαφερόντων.

-Η βοήθεια από τους γονείς του ζευγαριού είναι αμέριστη, ανεξάρτητα από το οικονομικό ή το μορφωτικό επίπεδο της οικογένειας, ανεξάρτητα από το αν ζουν στην πόλη ή την επαρχία. Είναι κάτι σαν «παράδοση».

-Το 75% των παπούδων και γιαγιάδων που πήραν μέρος στην έρευνα θεωρούν ότι είναι καλύτερο για το παιδί να μεγαλώνει μαζί τους, ενώ το 65% αποκαλύπτει ότι οι λόγοι είναι το δικό τους αίσθημα ευθύνης και υποχρέωσης απέναντι στα παιδιά τους και τα εγγόνια τους.

-Η βοήθεια από τους γονείς των νέων μαμάδων και μπαμπάδων δεν περιορίζεται μόνο στο επίπεδο φύλαξης των παιδιών αφού πολύ συχνά αναλαμβάνουν μέρος των εξόδων που φέρνει το παιδί στην οικογένεια. Έτσι όχι μόνο "τσοντάρουν" στα έξοδα της γέννας, αγοράζουν μέρος του βασικού εξοπλισμού, αλλά αναλαμβάνουν μέρος των εξόδων για κάποια δραστηριότητα του παιδιού (μπαλέτο, καράτε, φροντιστήρια αργότερα) ή ακόμη και μέρος των καθημερινών εξόδων (τα φρούτα του, τις πάνες του, τα ρουχαλάκια του).

-Η γιαγιά σε πολλές περιπτώσεις βοηθάει και στις δουλειές του σπιτιού (σίδερο, μαγείρεμα κτλ).

-Η γέννηση ενός παιδιού συμπίπτει χρονικά με τη συνταξιοδότηση του παππού και της γιαγιάς. Η συνταξιοδότηση συνοδεύεται απο ανάμεικτα συναισθήματα χαράς και λύπης ή κατάθλιψης. Η συμμετοχή τους στο μεγάλωμα των εγγονιών τους ενισχύει τη χαρά τους, αφού έχουν πια περισσότερο χρόνο να αφιερώσουν στον καινούργιο τους ρόλο. Παράλληλα, αυτή η συμβολή αποφορτίζει το αίσθημα της λύπης, αφού κατά κάποιο τρόπο συνεχίζουν να εργάζονται και να προσφέρουν. Η συναισθηματική τους αμοιβή είναι μεγάλη και εξίσου σημαντική με την προηγούμενη χρηματική αμοιβή. Νιώθουν ότι αξίζουν, αισθάνονται χρήσιμοι και πολύτιμοι.

   Γιαγιάδες και παππούδες σε ρόλο...παιδιάτρου

Ο ρόλος των παππούδων και τον γιαγιάδων στο μεγάλωμα των παιδιών είναι καταλυτικός. Στη σημερινή εποχή, που και οι δυο γονείς εργάζονται καθημερινά, η συμμετοχή τους αποτελεί σημαντικό παράγοντα διαμόρφωσης της καθημερινότητας ενός ζευγαριού. Από την πρώτη στιγμή γέννησης του παιδιού (εγγονού/ής) είναι εκείνοι που έχουν τη δυνατότητα να συμβουλεύουν το νέο ζευγάρι σε θέματα καθημερινής πρακτικής π.χ. πώς κρατάμε το νεογνό, το καθαρίζουμε, το νανουρίζουμε, το αλλάζουμε πάνες, το ταΐζουμε, παρακολουθούμε την ανάπτυξη του. Είναι φυσιολογικό η παλιά εμπειρία να παρουσιάζει διαφορές και αντιφάσεις σύμφωνα με τους νέους τρόπους καθοδήγησης από τους παιδιάτρους και άλλους ειδικούς. Παρόλα αυτά οι περισσότεροι νέοι γονείς τείνουν να εμπιστεύονται αυτές τις παλαιότερες πρακτικές και ταυτόχρονα να δοκιμάζουν τις νεότερες.

   Γιαγιάδες και παππούδες σε ρόλο...Baby-sitter

Η παρουσία των παππούδων και γιαγιάδων πολλές φορές εξυπηρετεί το ζευγάρι στο να βρίσκει διαθέσιμο χρόνο επαφής, ξεκούρασης καθώς και οικονομικής υποστήριξης ή διευκόλυνσης λόγω εργασιακού ωραρίου. Οι περισσότερες μητέρες εμπιστεύονται καλύτερα τη δική τους μητέρα παρά μια νταντά. Το θέμα της εμπιστοσύνης αποτελεί μείζον θέμα για πολλά ζευγάρια. Τα παραδείγματα παιδικής κακοποίησης και παραμέλησης είναι αρκετά και καθημερινά. Επιπρόσθετα λειτουργεί και το αίσθημα ενοχής σε πολλές μητέρες που επιλέγουν ή βρίσκονται στην ανάγκη να εργάζονται. Πολλές φορές η ενοχή δημιουργεί από μόνη της νέες προβληματικές στη σχέση των γονέων με τα ίδια τα παιδιά τους, στη σχέση με τους παππούδες ή με οποιονδήποτε άλλον επιλέγουν να φροντίζει το παιδί τους.

   ‘Ελα στη γιαγιά (με την άδεια του ψυχολόγου)

-Η συμμετοχή των παππούδων και γιαγιάδων στο μεγάλωμα των εγγονιών είναι σημαντική, σύμφωνα με τους ψυχολόγους. Με τον τρόπο αυτό δίνεται στους παππούδες η δυνατότητα να μην επαναλάβουν τα λάθη που έκαναν στην ανατροφή των δικών τους παιδιών. Οι τύψεις και οι ενοχές που μπορεί να τους βασανίζουν από παρελθοντικές λανθασμένες κινήσεις, ενέργειες, συμπεριφορές βρίσκουν διέξοδο και απαλύνονται μέσα απο το μεγάλωμα των εγγονιών τους.

-Επιπλέον, έμμεσα τους ανατίθεται ο ρόλος του γονιού. Όσοι απο τους παππούδες και τις γιαγιάδες ένιωθαν ότι είχαν χάσει το ρόλο αυτό απο τη στιγμή που ενηλικιώθηκαν τα παιδιά τους, τώρα έχουν την ευκαιρία να τον ξαναζήσουν. Ωστόσο, αυτή τη φορά, ο βαθμός άγχους είναι μικρότερος, αφού την ουσιαστική και τελική ευθύνη των παιδιών έχουν οι ίδιοι οι γονείς. Έτσι, χαίρονται περισσότερο και νιώθουν πιο απελευθερωμένοι.

-Η σχέση του παιδιού με τον παππού και τη γιαγιά δεν χαρακτηρίζεται απο «πρέπει» και «μη». Αυτό βοηθάει το παιδί γιατί στη ζωή του υπάρχουν δύο πρόσωπα στα οποία μπορεί να μιλήσει πιο ανοιχτά και να εμπιστευτεί. Η υγιής σχέση που δημιουργείται στα πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού, συνεχίζεται και μετά την ενηλικίωση του, γεγονός που σημαίνει ότι, οι παππούδες και οι γιαγιάδες εξακολουθούν να συμμετέχουν στη ζωή των εγγονιών τους.

-Τα οφέλη για τα εγγόνια που μεγαλώνουν με έντονη την παρουσία των παππούδων και των γιαγιάδων δεν σταματούν εδώ. Ο χρόνος που περνούν μαζί είναι πολύτιμος, αφού αποκομίζουν την επίγνωση του ποιοί είναι και από που προέρχονται. Μαθαίνουν δηλαδή τις ρίζες τους και αυτό μπορεί να συμβάλλει ουσιαστικά στην μετέπειτα ανάπτυξη και εξέλιξη τους. Είναι σημαντικό για όλους μας να γνωρίζουμε το «οικογενειακό μας δέντρο» και ιστορικό».

    Προβλήματα με τη γιαγιά και τον παππού

Μπορεί να ακούγεται ιδανικό το να μεγαλώνουν οι γονείς μας το παιδί που φέραμε στη ζωή, όμως στην πραγματικότητα δεν είναι πάντα έτσι. Έρευνες έχουν αναδείξει προβλήματα που αφορούν στην εμπλοκή των παππούδων στην ανατροφή των παιδιών.

-Η κοινή γραμμή στην ανατροφή που χρειάζεται να ακολουθούν οι γονείς, οι παππούδες και οι γιαγιάδες, είναι σημαντική σύμφωνα με τους ψυχολόγους.

-Πολλοί παππούδες και γιαγιάδες διαφωνούν με τον τρόπο που κάποιοι κανόνες εφαρμόζονται απο τους γονείς. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να τους τροποποιούν ή ακόμα και να τους αλλάζουν. Λογικό επακόλουθο είναι το παιδί να μπερδέυεται μη ξέροντας ποιόν κανόνα να ακολουθήσει ή ποιό είναι τελικά το πρόσωπο αναφοράς στην οικογένειά του.

-Πρέπει να είναι ξεκάθαρο σε όλα τα μέλη της οικογένειας, ότι η συμμετοχή του παππού και της γιαγιάς στο μεγάλωμα των εγγονιών τους είναι εθελοντική. Η υποχρεωτική ανάθεση ενός ρόλου μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικά προβλήματα.


-Χρειάζεται λοιπόν πρώτα οι γονείς να εξετάσουν την ικανότητα τους σε όλα τα επίπεδα και την προθυμία του παππού και γιαγιάς, πριν τους αναθέσουν έναν τόσο σημαντικό ρόλο. Άλλωστε η συμβολή τους στην ανατροφή των εγγονιών τους μπορεί να γίνει και με άλλο τρόπο, όπως με την εξιστόριση μιας πραγματικής ιστορίας, ενός παλιού παραμυθιού ή με την εκμάθηση ενός παιχνιδιού που έπαιζαν οι ίδιοι στην παιδική τους ηλικία. Στα παιδιά αρέσει να ακούνε ιστορίες, να ταξιδεύουν σε άλλους κόσμους και να μαθαίνουν καινούργια πράγματα. Έτσι, οι παππούδες και οι γιαγιάδες συμμετέχουν ενεργά στην ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη των εγγονιών τους.


Πηγή: Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια Αντιγόνη Ορφανού & MSc Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια Κατερίνα Θεοδωρίδου (www.babyspace.gr)

Πέμπτη 17 Μαρτίου 2011

Γράμμα μιας γιαγιάς στην εγγονή της Της Νίκης Κόλλια

Αγαπημένη μου,
μονάκριβη μου εσύ στον κόσμο τούτο, για μια και μοναδική φορά σε παρακαλώ να με ακούσεις και ας ξέρω καλά πως η ώρα είναι πια περασμένη και δεν υπάρχει γύρω μου τίποτα πια το φωτεινό. Δε με νοιάζει, γιατί τόσα χρόνια, μέρες και νύχτες και ζεστά μεσημέρια έμενα μόνη, ακούγοντας μόνο  τους άλλους, περιμένοντας κάτι το διαφορετικό να έρθει, πέρα από την ζωή μου και αυτή των άλλων, πέρα πολύ, μα ποτέ δεν έφτασε, και ποτέ δεν μίλησα - ούτε προσπάθησα ποτέ.
Άκου αγάπη μου : Χθες βράδυ είδα το πατέρα μου στον ύπνο μου, όπως τον θυμάμαι μικρό κοριτσάκι λίγο πριν χαθεί. Ποτέ άλλοτε δεν τον έχω φέρει στον όνειρό μου, λες και τόσο καιρό είχα ξεχάσει την μορφή του. Ήταν αναστατωμένος και με παρακλητική φωνή, τι θαρρείς, πως μου ανήγγειλε; Πως δυνατός άνεμος ξερίζωσε το μεγάλο δέντρο στη μέση της αυλής του σπιτιού μας. Ο άνεμος; Ποιος άνεμος; Που ξανάκουσα αλήθεια για τον άνεμο μέσα σε τούτο δω το σπίτι, εγώ,  καθισμένη σε αυτό το τραπέζι τόσο καιρό, να καμαρώνω πάντα σκόρπιες φωτογραφίες της ζωής που χώρεσαν και αυτές σε ένα παλιό κουτί -ο μόνος θησαυρός μου- με μυρωδιά ρίγανης και γαζίας; Ένα κουτί που στοίβαξε, έκλεισε και έκλεψε τη μνήμη και τη χαρά και έμεινα να νταντεύω την αγιάτρευτη μοναξιά του.
Μικρό κοριτσάκι έμεινα μόνη. Η ζωή μου, άρχισε με μια σειρά αποχαιρετισμών, πριν ακόμη προλάβω να γνωρίσω αγαπημένους. Τίποτα δεν είχα, ποτέ, μόνο αυτό το μικρό κουτί με μια φωτογραφία του πατέρα πριν τον πόλεμο. Αλήθεια τι όμορφος που ήταν ο πατέρας, και ένα μαντήλι της μάνας με κεντημένα τα αρχικά της: Κάτια Κ. Α! Και λίγη ρίγανη και λίγη γαζία, από αυτή που είχαμε στη μέση της αυλής και ο πατέρας μου είχε κρεμάσει στα κλωνάρια της μια μεγάλη κούνια για να περνώ με χαρά τα ατελείωτα καλοκαιρινά μεσημέρια και να κάνω ησυχία καθώς οι άλλοι ξεκουράζονταν. Και χωρίς να το καταλάβω κύλησαν τα χρόνια και η μοναξιά και γνώρισα τον παππού σου - και παντρεύτηκα. Και έγινα η καλύτερη μάνα για τον γιο του, και απόκτησα δυο ακόμη παιδιά, και η μητέρα σου στη μέση, και το πείσμα μου μεγάλο· να γίνει η καλύτερη, να κάνει ό,τι δεν πρόλαβα εγώ να κάνω, να ζήσει! Και συνέχισα να δίνω, χωρίς να παίρνω, και τα μεγάλωσα με πολύ κόπο και δεν είπα λέξη σαν έφυγαν και με άφησαν μονάχη.
Εγώ είχα το κουτί μου. Μια φωτογραφία ακόμη όλης της οικογένειας έβαλα μέσα σε αυτό, από το γάμο μου δεν κράτησα καμιά. Μια φωτογραφία της μάνας του Δημήτρη, τα πρώτα σκουλαρίκια της δικής σου μαμάς, ένα κομμάτι ύφασμα γεμάτο αίματα, τότε που χτύπησε άσχημα ο Νίκος και φοβήθηκα για πρώτη φορά τόσο πολύ πως θα έμενα μονάχη.
Δεν ξέρω αν με αγάπησε ο παππούς σου γιατί δεν έμαθα ποτέ πώς και εάν  μου την έδειχνε την αγάπη του. Ίσως να με αγάπησε περισσότερο από κάθε άλλον, μα αν ναι, τότε είναι κρίμα που ποτέ δεν μου το είπε. Είναι τόσο άδικο όταν αγαπάς, νιώθεις, θες και δεν το λες. Εγώ λάτρευα τη μητέρα σου και πάντα ήμουν αυστηρή μαζί της. Γιατί; Γιατί απλά είχα από αυτή απαιτήσεις, τις πιο πολλές από όλους. Το ξέρω πως και αυτή με αγαπά. Και ας μην το λέμε πολύ συχνά. Τώρα βλέπω πως όταν αγαπάς κάποιον τα όρια είναι λεπτά,  τόσο που η αγάπη γίνεται ασφυξία καμιά φορά. Tι είναι άραγε αυτή η αγάπη; Νομίζω πως τώρα ξέρω: Είναι η προσοχή και το ενδιαφέρον γι’ αυτούς που αγαπάς, τίποτε άλλο δεν είναι τόσο όμορφα σημαντικό…
Όλοι οι αγαπημένοι μου προτίμησαν να μείνουν μακριά μου, και εκεί που όλα ήταν σκοτεινά ήρθες εσύ - ένα τόσο δα ξανθό, όμορφο μωρό!  Και έφερες πάλι τη ζωή, την χαρά, που ίσως για πρώτη φορά ένιωθα σε τέτοιο βαθμό. Σε λάτρεψα με μια αγάπη ώριμη, μια αγάπη που για πρώτη φορά δεν ζητούσε ανταπόδοση, δεν απαιτούσε. Σε έβλεπα να μεγαλώνεις και εγώ ξαναγεννιόμουνα. Τα τελευταία καλοκαίρια μας  ήταν τα πιο όμορφα της ζωής μου, κάθε σου παιχνίδι μιαν ελπίδα, κάθε σου γέλιο μια ακόμη ζωή, κάθε σου δάκρυ και ένας μικρός θάνατος.
Καρδούλα μου σε αγάπησα τόσο πολύ που δεν έχω αγαπήσει άλλο άνθρωπο στη ζωή μου και η ευτυχία που μου χάρισες είναι η πιο μεγάλη, χωρίς καμιά βία, δίχως την παραμικρή διεκδίκηση. Εδώ κάπου η ιστορία μου τελειώνει, μα τελειώνει με το πιο ονειρεμένο τέλος, υπήρξα πολύ μόνη μα όλα φωτίστηκαν και γέμισαν χρώμα ξαφνικά.  Δεν φοβάμαι πια. Κάποτε, ναι, φοβόμουν πολύ και για  αυτό δενόμουν τόσο πολύ με τους δικούς μου, και ακόμη περισσότερο υπέφερα…
Το μόνο που με λυπεί είναι πως δεν θα ζήσω τίποτε άλλο από το δικό σου όνειρο· μα σε αφήνω σε καλά χέρια, καθώς εσύ έχεις ένα μυστικό θησαυρό, αυτόν που πάντα έψαχνα και άργησα να το βρω και να τον δώσω : Την αγάπη και την φαντασία. Θέλω τόσα να σου πω μα δεν βγαίνει η φωνή μου. Θέλω τόσα πολλά σε όλους να πω, μα φοβάμαι πως κανείς δεν θα με ακούσει. Θέλω τόσο πολύ να μιλήσω, μα δεν έχω κουράγιο. Ήρθε φαίνεται ο καιρός της σιωπής, της ησυχίας...
Τι παράξενα που φυσάει ο άνεμος τούτος απόψε,  ανακατώνει τα άσπρα μαλλιά μου -ίσως για τελευταία φορά- με τέτοια δύναμη που θαρρώ πως είμαι πάνω σε κατάστρωμα και χαζεύω το μαύρο ως εκεί που διαλύεται από τα κίτρινα φώτα της στεριάς. Ξάφνου τραβάς την καρέκλα σου κοντά μου «θα κρυώσεις γιαγιά μου» μου λες και μου ρίχνεις στους ώμους ένα γαλάζιο σάλι, πιάνω το χέρι σου, σε κρατώ με όλη μου τη δύναμη, σφιχτά από τον αγκώνα, ο ουρανός από πάνω μας έχει γεμίσει με χιλιάδες αστέρια, και όπως μας φυσά τούτος ο αέρας φαντάζομαι πως είμαστε γλάροι - και δεν έχει σημασία προς τα πού θα ταξιδεύουμε πιά…
Δεν αντέχω άλλο μικρή μου, κλείνω τα μάτια και φαντάζομαι πως γίνομαι ξανά παιδί πάνω στη ξύλινη κούνια της αυλής μας : «Πιο δυνατά μπαμπά, πιο ψηλά, να φτάσω τα σύννεφα!», λέω και ο μπαμπάς μου γελάει με ευχαρίστηση. Τι έχω να σου δώσω καλή μου; Σου έδωσα ό,τι ήξερα, όπως μπορούσα.
Σου αφήνω και αυτό το κουτί με την γαζία : Είναι η μνήμη, φύλαξε την αν μπορείς .Έβαλα μέσα και τη δική σου φωτογραφία, ήταν τότε που χάθηκε το μικρό σου καναρίνι και έμπηξες τα κλάματα και σε πήρα μια σφιχτή αγκαλιά και συ όλο παράπονο με ρώτησες «γιατί χάνονται οι αγαπημένοι» - και εγώ σου ’πα πως πάνε να βρουν άλλους παλιούς αγαπημένους και πως μαγικές αόρατες κλωστές κρατούν πάντα δεμένες την θύμηση και την αγάπη, και έτσι όπως ήμαστε σφιχτά αγκαλιασμένες με κατακόκκινα μάγουλα και πιο κόκκινες καρδιές έβγαλε ο παππούς την φωτογραφία.
Φεύγω , νομίζω. Σε λίγο δεν θα ακούω ούτε τον άνεμο. Καληνύχτα αγαπούλα μου!»